![]() |
SPEKTAKLE | ![]() |
DZIADY WG S. WYSPIAŃSKIEGO
Adam Mickiewicz
Reżyseria: Piotr Jędrzejas
Scenografia: Marcin Chlanda
Muzyka: Michał Górczyński
OBSADA
Pani Rollinsonowa : Teresa Bielińska
Maryla, Panna : Katarzyna Gałasińska
Duch, Lokaj, Dziecko II : Ewelina Gronowska-Ośka
Sowietnikowa : Ewa Józefczyk
Gubernatorowa : Maria Wójcikowska
Pani Kmitowa : Beata Pszeniczna
Archanioł, Ksiądz Lwowicz, Dziecko I : Andrzej Cempura
Senator : Hubert Bronicki
Żegota, Starosta : Janusz Głogowski
Tomasz, Justyn Pol : Marcin Brykczyński
Starzec, Doktor, Kapral : Edward Janaszek
Ksiądz, Ksiądz Piotr : Paweł Sanakiewicz
Gustaw-Konrad : Bogusław Kudłek
Jan Sobolewski, Lokaj I, Sekretarz : Artur Słaboń
Pacholę, Feliks, Lokaj II, Szambelan : Robert Piskórz
Guślarz, Frejend : Dawid Żłobiński
Premiera tamtych "Dziadów" miała miejsce 31 października 1901 roku w Teatrze Krakowskim (dziś im. J. Słowackiego).
Piotr Jędrzejas, przygotowując kielecką inscenizację odwołuje się do Wyspiańskiego, do jego idei. Tworzy spektakl kierując się kluczem Wyspiańskiego, starając się zrozumieć jego myśl. Skrótów w dramacie Mickiewicza dokonał Wyspiański (co wówczas, jak donoszą zapiski historyczne, spotkało się z oburzeniem). Wyspiański postrzegał "Dziady" przede wszystkim jako walkę sił: dobra i zła. Sił, które wciąż się ścierają, które wzajemnie na siebie oddziałują, bez względu na czasy i okoliczności. Tak też czyni Piotr Jędrzejas, wychodząc z założenia, że dokładne cytowanie Wyspiańskiego dziś byłoby pewnym archaizmem.





























































