Piotr Szczerski,
reżyser, dyrektor naczelny i artystyczny

Z urodzenia krakowianin, z wyboru kielczanin. Od 15 lat prowadzi Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach. Pochodzi z wielopokoleniowej rodziny aktorskiej. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (mgr filologii polskiej) i Akademii Teatralnej im. Zelwerowicza w Warszawie (reżyser dramatu).

Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku ( współpracował m.in. z zespołem Living Theatre). Uczeń Tadeusza Kantora - u którego terminował w Teatrze "Cricot 2".
Od zawsze pragnął prowadzić swój teatr. Pierwszą grupę teatralną "Judasz" założył w 1974 roku w KDK "Pod Baranami" i wg własnych tekstów wyreżyserował spektakl "Z butami do nieba". Później prowadził Teatr "Fantastron". W roku 1979 reaktywował Teatr 38 Uniwersytetu Jagiellońskiego, którym z powodzeniem kierował nieprzerwanie do roku 1992.
Od 1992 dyrektor naczelny i artystyczny Teatru im. S. Żeromskiego Kielcach.
Nagrody i odznaczenia: Srebrny Medal "Gloria Artis" (2005), Złoty Krzyż Zasługi (2006), Nagroda Miasta Kielc (2006).
Wyreżyserował ponad 50 sztuk w polskich teatrach dramatycznych. Do inscenizacji najważniejszych w swoim dorobku reżyserskim zalicza:

• "Beckett", spektakl zbudowany z 11 utworów Samuela Becketta
  i grany symultanicznie na 11 scenach w Teatrze 38 (1979, laureat Krakowskich Reminiscencji Teatralnych 1980, wznowienie 1998 w Kielcach),
• "Proces" Franza Kafki we własnej adaptacji (1981 - Teatr 38, wznowienie - 1995 w Kielcach),
  
• "Pamiętnik wariata" Gogola w Teatrze Starym w Krakowie (1985),
  
• "Strategia dla dwóch szynek" Raymonda Cousse w Teatrze Starym w Krakowie (1988),
  
• "Namiętności" wg prozy Hłaski w Teatrze TV (1988),
  
• "Ja Puchatek" A.A. Milne'a we własnej adaptacji (1990, Teatr Współczesny w Szczecinie, nagroda ASSITEJ "Atest"),
  
• "Seans" Bogusława Schaeffera w Teatrze im. S. Żeromskiego Kielcach (1992, prapremiera),
  
• "Miłość na Krymie" Sławomira Mrożka (1994),
  
• "Próby" Bogusława Schaeffera (1996, nagroda za reżyserię na I Ogólnopolskim Festiwalu Komedii TALIA '97, przyznana przez jury pod przewodnictwem Zofii Kucówny),
  
• "Spotkamy się w Jerozolimie" Andrzeja Lenartowskiego (1996, prapremiera),
  
• "Ballady i romanse" Adama Mickiewicza (1998, nagroda za reżyserię na XXIII Konfrontacjach Teatralnych KLASYKA POLSKA),
  
• "Skąpiec" Moliera (1999),
  
• "Drugie zabicie psa" Marka Hłaski (2000),
  
• "Król Lear" Szekspira (2001) w przekładzie Jerzego Sity, specjalnie dla kieleckiego teatru,
  
• "Romeo i Julia" Szekspira ( 2003, Teatr im. Jaracza w Olsztynie),
  
• "Bal wisielców" - wg własnego scenariusza, złożony z tekstów Juliana Tuwima (październik 2003). Spektakl wyróżniony na XXIX Opolskich Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka Polska" w Opolu - nagroda za scenariusz dla Piotra Szczerskiego oraz wyróżnienie dla Artura Pontka za rolę Wisielca III,
  
• "Iwona, księżniczka Burgunda" Witolda Gombrowicza (wrzesień 2004, Teatr im. S. Żeromskiego)
  
• "Przed sklepem jubilera" Karola Wojtyły (czerwiec 2005, Teatr im. S. Żeromskiego)
  
• "Kłopot Pana Boga" Jana Krzysztofczyka, marzec 2006, Teatr im. S. Żeromskiego)
  
• "Trzy jednoaktówki Samuela Becketta" (czerwiec 2006, Teatr im. S. Żeromskiego)
• „Nowy ład świata” Harolda Pintera (grudzień 2006, Teatr im. S. Żeromskiego)
• „Macica” Marii Wojtyszko (marzec 2007, Teatr im. S. Żeromskiego)
• "Wdowy" Sławomira Mrożka (wrzesień 2007, Teatr im. S. Żeromskiego)
• "Bolero" Pavla Kohouta (prapremiera polska, styczeń 2008, Teatr im. S. Żeromskiego)

„Nowy ład świata” został uznany przez dziennikarzy kieleckich mediów najlepszym spektaklem sezonu teatralnego 2006/2007; sztuka „Macica” zdobyła najwięcej głosów publiczności na zakończenie XV Plebiscytu „O Dziką Różę” i otrzymała miano najpopularniejszego spektaklu w sezonie 2006/07.

Zobacz galerię